RightClick

சுவாமி விவேகானந்தரின் சுபாவத்தைச் சோதித்துப் பார்த்த அன்னை சாரதாதேவி


விவேகானந்தர் அமெரிக்காவுக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்த போது, தன் குருவின் மனைவியான அன்னை சாரதாதேவியிடம் ஆசி வாங்கிக் கொள்ள ஆசைப்பட்டு, அன்னையிடம் சென்று விஷயத்தைச் சொன்னார்.

""நீ அமெரிக்காவில் போய் என்ன செய்யப் போகிறாய்?''
என்று அன்னை கேட்க, ""நமது தர்மத்தின் செய்தியை அந்த நாட்டில் பரப்பப் போகிறேன்'' என்றார் விவேகானந்தர்.

சமையல் கட்டில் அப்போது இருந்த அன்னை, ""அந்தக் கத்தியை எடுத்துக் கொடு'' என்று காய்கறி நறுக்கும் கத்தியைக் கேட்க, விவேகானந்தர் அதை எடுத்துக் கொடுக்கிறார். கத்தியை வாங்கிக் கொண்ட அன்னை, ""என் ஆசிகள் உனக்கு உண்டு'' என்கிறார்.

ஆனால் விவேகானந்தருக்கு ஒரு சந்தேகம். தான் கத்தியைக் கொடுத்ததற்கும் அதன்பிறகு அன்னை ஆசி வழங்குவதற்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உள்ளதா என்பதே அது. கேட்டும் விட்டார். அதற்கு அன்னை சொன்னார்.
""ஆமாம்... நீ கத்தியை எப்படி, எந்த முறையில் எடுத்துக் கொடுக்கிறாய் என்று பார்த்தேன். நீ சரியாகத்தான் எடுத்துக் கொடுத்தாய். தர்மத்தின் செய்தியை அமெரிக்காவில் சொல்ல நீ சரியானவன்தான் என்று முடிவுக்கு வந்த பிறகே ஆசி வழங்கினேன்'' என்றார்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒரு மிகப் பெரிய விஷயம் அடங்கியிருக்கிறது. வாழ்வில் வெற்றி பெற விரும்புபவர்களுக்கு ரொம்ப அத்தியாவசியமானது. பொதுவாக கத்தியை எடுத்து ஒருவருக்குக் கொடுக்கும்போது பிடியை நம் கையில் பிடித்துக் கூர்மையான பக்கம் அடுத்தவரை நோக்கி இருக்குமாறுதான் கொடுப்போம். இது தவறு என்று சொல்லவில்லை. ஆனால் விஷயம் அதுவல்ல. விவேகானந்தர் அப்படிக் கொடுக்கவில்லை. அன்னை கேட்டவுடன், கத்தியை எடுத்தவர் கூர்மையான பகுதியைத் தன்பக்கம் வைத்துக் கொண்டு அதன் பிடியின் பக்கத்தை அன்னையிடம் கொடுத்தார்.

 ஒருவேளை கத்தி குத்த நேர்ந்தால் அது கொடுப்பவரைத்தான் குத்தும். வாங்குபவரை அல்ல. இதுதான் தர்மம். இதுதான் அஹிம்சை. தான் வேதனைப்பட்டாலும் அடுத்தவர் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்ற மனநிலையின் வெளிப்பாடு. அதோடு கூர்மையான எந்தப் பொருளையும் இந்த முறையில் நாம் கொடுப்போமென்றால் அது வாங்குபவரை மரியாதைப்படுத்துவதாகும்.