RightClick

நம்மை முக்தி பெற விடாமல் தடுக்கும் ஆசாபாசம்!!!





காசி மாநகரத்தில் ஒரு சிவபக்தன் இருந்தான்.அவன் பெயர் ராமநாதன்.அவன் பலகாரக் கடை வைத்து நடத்தி வந்தான்.ஏழை எளியவர்களுக்கு உதவி செய்வதை தனது தினசரிக் கடமைகளில் ஒன்றாக பின்பற்றி வந்தான்.கடைவழியாக செல்லும் சாதுவுக்கு பலகாரம் கொடுத்து உபசரிப்பதையும் வழக்கமாக்கி வைத்திருந்தான்.ஒரு நாள் ஒரு ஞானி அவனுடைய கடை வழியாகச் சென்றார்.அவரை மரியாதையுடன் அழைத்து வந்து,பலகாரம் கொடுத்து உபசரித்தான்.


ஆனால் அந்த ஞானியோ எனக்கு பலகாரம் வேண்டாம்.அதற்குப் பதிலாக என்னுடைய கிழிந்த கம்பளியை தைத்து சரி செய்து கொடு! இரவில் குளிரைத் தாங்க முடியவில்லை; என்றார்.புதிய கம்பளி வாங்கித் தருவதாக ராமநாதன் கூறினான்.ஞானி அதை மறுத்து,தனக்கு பழைய கம்பளியைச் சரிசெய்து கொடுத்தால் போதுமானது என்றார்.வியாபாரியும் அன்று இரவு வருவதற்குள் அந்த கம்பளியைச் சரி செய்து ஞானியிடம் கொடுத்துவிட்டான்.


மறுநாள் ஞானி,ராமநாதனிடம் சென்று, ‘நேற்று இரவு நன்றாகத் தூங்க முடிந்தது;நீ  செய்த உதவிக்குக் கைமாறு செய்ய விரும்புகிறேன்.நானோ ஞானி! என்னிடம் பொருள் ஏதுமில்லை;ஆனால்,உன்னை இந்தப் பிறவியிலேயே முக்தி அடைய வைக்க முடியும்.என்னுடன் வந்து உபதேசம் பெற்றுக் கொள்’ என்றார்.


ராமநாதனோ தனக்கு இரு புதல்வர்கள் இருப்பதாகவும்,இருவரும் படித்துக் கொண்டிருப்பதாகவும்,இருவருக்கும் திருமணம் செய்து முடித்துவிட்டு அவருடன் வருவதாகவும் அதற்கு பத்து ஆண்டுகள் ஆகும்;எனவே பத்து ஆண்டுகள் கழித்து வருகிறேன் என்று ஞானியிடம் கூறிவிட்டார்.

வியாபாரியின் இரு புதல்வர்களும் வளர்ந்து பெரியவர்களானார்கள்;இருவருக்கும் திருமணம் நடந்தது.சரியாக 10 ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் அதே பலகாரக்கடைக்கு அந்த ஞானி ராமநாதனைத் தேடி வந்தார்.ராமநாதனுக்கு ஞானியை அடையாளம் தெரியவில்லை;ஞானி முன்பு நடந்ததை நினைவுப்படுத்தினார்.
ராமநாதனோ, தன்னுடைய புதல்வர்களுக்கு அப்போதுதான் திருமணம் நடைபெற்றிருக்கிறது.எனவே,பேரப்பிள்ளைகள் பிறந்தவுடன் அவர்களைப் பார்த்துவிட்டு வருகிறேன்;அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகும் என்று ஞானியிடம் தெரிவித்தார்.

இரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்தன;ஞானி மீண்டும் ராமநாதனைத் தேடி வந்தார்.அவனுடைய புதல்வர்கள் தற்போது பலகாரக்கடையை நிர்வாகம் செய்து வந்தார்கள்.ஞானி மூத்தவனிடம் சென்றார்.யாரோ யாசகம் கேட்கிறார்கள் என்று எண்ணி, ஒன்றும் தரமுடியாது;போங்கள் என்று எரிச்சலுடன் பேசியிருக்கிறான்.

ஞானி அமைதியாக அவனது அப்பா ராமநாதனைப் பற்றி விசாரித்திருக்கிறார்.அப்பா ராமநாதன் இறந்து ஒருவருடத்திற்கும் மேல் ஆகிவிட்டது என்று தெரிவித்திருக்கிறான்.ஞானி தனது ஞானதிருஷ்டியால் ராமநாதனின் ஜீவன் எங்கிருக்கிறது? என்று கண்டறிந்திருக்கிறார்.ராமநாதன் இறந்து மீண்டும் அவனுடைய வீட்டிலேயே உள்ள பசுவின் கன்றாகப் பிறந்திருப்பதை உணர்ந்திருக்கிறார்.அந்தக் கன்றின் மீது நீரைத் தெளித்து,அதற்கு முற்பிறவி ஞாபகத்தைத் தெரிவித்து இப்பொழுதாவது தன்னுடன் வரச் சொல்லியிருக்கிறார்.அதற்கு கன்று உருவில் இருந்த ராமநாதன், இப்போதுதான் நான் பிறந்திருக்கிறேன்;எனது பேரக் குழந்தைகளுடன் நான் பெரியவனாக வளர்ந்து,பால் கொடுத்து சிறிது காலம் சென்று வருகிறேன் என்றது.

சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஞானி,ராமநாதன் வீட்டிற்கு வந்திருக்கிறார்.அங்கே பசுவும் இல்லை;கன்றும் இல்லை;பசுவின் கன்றாகப் பிறந்திருந்த ராமநாதன்,அதே வீட்டில் நாயாகப் பிறந்திருப்பதைக் கண்டார்.ஞானி நாயின் மீது நீரைத் தெளித்து,அதன் முற்பிறவிகளை நினைவூட்டி,இப்போதாவது என்னுடன் வந்துவிடு;நான் கைம்மாறு உனக்குச் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது என்று கெஞ்சினார்.

நாயாகப் பிறந்திருந்த ராமநாதன்,தனது புத்திரபாசத்தால் இப்போது நான் வரமுடியாது;எனது புத்தரர்களுக்கு காவலாக இருக்கிறேன்;இன்னும் கொஞ்ச காலத்திற்குப் பிறகு வாருங்கள் என்று ஞானியை அனுப்பிவிட்டது.

மீண்டும் சில காலம் சென்றப் பின்னர் ராமநாதனின் வீட்டிற்குச் சென்றார்.அப்போது ராமநாதனின் மகன்கள் இருவரும் சண்டையிட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.சண்டையை நிறுத்திக் காரணம் கேட்டார் ஞானி.இருவரும் கடையை நிர்வகிக்கத் தெரியாமல் கடையை மூடிவிட்டது தெரியவந்தது.மேலும் தற்போது இருக்கும் ஒரு வீடு தனக்கே வேண்டும் என்று இருவருமே சண்டையிட்டுள்ளனர் என்பது புரிந்தது.
நாயாகப் பிறந்திருந்த ராமநாதனைக் காணவில்லை;ஞானி சிறிது நேரம் மவுனமானார்.நாயாகப் பிறவி எடுத்திருந்த ராமநாதன்,இப்போது பாம்பாகப் பிறவி எடுத்து அதே வீட்டில் முன்பு ராமநாதன் பலகாரக்கடை வைத்திருந்த போது சேமித்த தங்கநாணயங்கள் நிரம்பிய புதையலுக்குக் காவலாக இருப்பது தெரியவந்தது.

ஞானி,ராமநாதனின் இருபுதல்வர்களிடமும் சென்று சண்டையை நிறுத்தினார்.அவர்களிடம், உங்கள் வீட்டுத் தோட்டத்தில் ஒரு பாம்புப் புற்று இருக்கிறது.அதற்குக் கீழே ஒரு புதையல் இருக்கிறது;அதை எடுத்து இருவரும் பிரித்துக் கொள்ளுங்கள்;வீணாகச் சண்டை போட வேண்டாம் என்று சமாதானம் செய்தார்.இருவரும் ஞானியை அங்கேயே இருக்கச் சொல்லி புதையலைப் பிரித்துக் கொடுக்கும்படி வேண்டினர்.ஞானியும் ஒப்புக்கொண்டார்.இருவரும் கடப்பாறையை எடுத்துக்கொண்டு தோட்டத்திற்கு விரைந்தார்கள்.ஞானியும் அவர்களுடன் சென்றார்.பாம்புப் புற்றை இடித்த போது பாம்பு ஒன்று வெளிப்பட்டது.

இருவரும் அந்தப் பாம்பை அடிக்க முயன்றனர்.ஞானி அவர்களைத் தடுத்தார். பாம்பாக இருப்பவர் உங்கள் அப்பா ராமநாதன். . .எனவே நீங்கள் அவரை அடிக்க வேண்டாம் என்றார்.அதற்கு இருவருமே அப்பாவாவது,பாம்பாவது. . . எங்களுக்குப் புதையல் தான் வேண்டும் என்று சொல்லி பாம்பை அடிக்கிறார்கள்.இருவருமே பாம்பை அடித்து குற்றுயிராக்கிவிட்டு,பள்ளம் தோண்டி புதையலை எடுத்து பிரித்துக் கொண்டார்கள்.

ஞானி பாம்பின் அருகே சென்று, பாம்பின் மேல் நீரைத் தெளித்து,அதன் முற்பிறவிகளின் நினைவுகளைக் கொடுத்தார்.ராமநாதனுக்கு எல்லா பிறவிகளின் நினைவுகளும் வர,தன்னை அடித்துப் போட்டது தனது மகன்கள் என்று தெரிய வந்தது.ஞானியிடம் நான் எனது மகன்கள் மீதான பாசத்தால் நீங்கள் அழைத்த போதெல்லாம் உங்களுடன் வர மறுத்து,மிகவும் கீழான பிறவியாக பாம்பு பிறவி எடுத்துவிட்டேன்.ஆனால்,எனது மகன்களோ புதையலுக்கு ஆசைப்பட்டு,நான் யார் என்பதை நீங்கள் சொல்லியும் கூட என்னை அடித்து விட்டார்களே என்று புலம்பினான்.ஞானி, “இப்பொழுதாவது என்னுடன் வருகிறாயா?” என்று கேட்டார்.மறுப்பு ஏதும் சொல்லாமல் ராமநாதன் ஞானியுடன் சென்றார்.

அவரிடம் முறைப்படி உபதேசம் பெற்று,முக்தி என்ற மறுபிறவியில்லாத நிலையை அடைந்தார்.

ஓம் ஹ்ரீம் மஹாபைரவாய நமஹ